Idea oświecenia
Nie były wystarczające dokonania doby Oświecenia, ażeby podźwignąć z upadku Rzeczpospolitą, co było zresztą cały czas blokowane przez sarmackich konserwatystów i budziło uzasadniony niepokój sąsiadów, którzy nie chcieli, aby rządna i oświecona Polska była konkurencją dla ich absolutyzmu. Trzeba jednak pamiętać, iż zaniedbania własne Polaków nie mogą stanowić uzasadnienia dla postępowania rozbiorców. Wszakże przez rozbiór Polski naruszone zostały najbardziej elementarne podstawy współżycia międzynarodowego, był on bowiem aktem bezwzględnej przemocy, nie liczącej się z wolą mieszkańców, przemocy, której jedynym usprawiedliwieniem miała być rzekoma racja stanu sąsiada, w dodatku silniejszego. Dlatego sprawa polska, sprawa niepodległości Polski, stać się miała jednym z najistotniejszych problemów europejskich w XIX wieku, stała się bowiem probierzem zasad, które miały patronować stosunkom międzynarodowym. Dokonany przez rozbiorców podział narodowego terytorium polskiego okazał się wkrótce nietrwały - do 1815 r. granice były trzykrotnie przesuwane.
Postać występująca w czasach Napoleona i broniąca interesów Austrii.Można powiedzieć, że Klemens Metternich był austriackim mężem stanu, który świecił wręcz przykładem w swoim kraju. W momencie kiedy Napoleon zaczął zdobywać kolejne tytuły i podbijać kolejne państwa to Klemens Metternich objął w Austrii posadę ministra spraw zagranicznych, która z czasem zamieniła się na posadę kanclerza. To właśnie on sprawił, że podczas kongresu wiedeńskiego Austria przodowała w Związku Niemieckim i mogła ustalać większe zmiany niż reszta krajów wchodzących w jego skład. Oprócz wcześniej wymienionych stanowisk można zauważyć, że był on również czołowym obrońcą starego ładu w Europie dlatego wszystkie działania podejmowane przez Napoleona były przez Niego ostro krytykowane i mocno potępione. W mniemaniu Klemensa Metternicha jakiekolwiek ruchy rewolucyjne czy narodowe nie miały najmniejszego sensu a państwom mógł pomóc jedynie odgórnie narzucony i dosyć solidnie rozbudowany aparat policyjno - szpiegowski. Z jego poglądami jednak nie zgadzali się inni dlatego też podczas Wiosny Ludów niestety został on zmuszony do złożenia dymisji.
Udział polskich żołnierzy w tym zwycięskim pochodzie znad Oki w Związku Radzieckim aż po Bałtyk i Nysę Łużycką był niemały - 286 tysięcy żołnierzy polskich stanowiło 8% całej armii. Także na froncie zachodnim walczyło około 200 tysięcy polskich żołnierzy - brali oni czynny udział w walkach na terenie Włoch (Monte Cassino), Francji, Belgii i Holandii, nie mówiąc już o znamiennym udziale polskiego lotnictwa podczas bitwy o Anglię.